Ik ben me steeds meer bewust geworden van wat er echt toe doet bij het begeleiden van mensen, of dat nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of in mijn rol als therapeut. In een recente podcast met Jim van Os, een prominent pleitbezorger van de Nieuwe GGZ, werd benadrukt dat het positieve effect van therapie voornamelijk voortkomt uit de verbinding tussen de cliënt en de begeleider. Dit echte contact vormt de basis voor werkelijke verandering en heling. Het is essentieel dat de begeleider bewust is van zijn eigen emoties en sensaties om oprecht aanwezig te kunnen zijn voor de ander. Door ruimte te geven voor echte emoties en kwetsbaarheid, ontstaat er een diepere verbinding en kunnen blokkades worden doorbroken. Dit principe van co-regulatie geldt niet alleen in therapeutische settings, maar ook in de tandheelkunde. Door te werken vanuit verbinding en vertrouwen, ontstaat er ontspanning en authenticiteit in het contact met de cliënt. Het creëren van ruimte en tijd tussen behandelingen zorgt voor meer zelfregulatie en focus, wat uiteindelijk leidt tot een betere kwaliteit van zorg. Het begint niet bij protocollen of diagnoses, maar bij echt mens tot mens contact in de tandartspraktijk.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.